Męska Gdynia 2025 : Kraków 🇵🇱 – Triest 🇭🇺

Męska Gdynia ’25 – Dzień 16

Villach -> Gemona

Słabo przespana noc… Cały czas lało, a pioruny budziły od czasu do czasu… poranek w deszczu…

Zapowiadane „okienko pogodowe” miało pojawić się dopiero o 11… Udało się zebrać i ruszyć w drogę… Znów zaczęło lać…

To już chyba była końcówka naszej cierpliwości… po minie Patryka widziałem, że nie ma to już dla niego nic wspólnego z przyjemnością i chyba obaj chcieliśmy być całkiem w innym miejscu…

Próbowałem rozładować napięcie… wymyślałem na szybko, podśpiewując mało mądre rymowanki obgadywaliśmy nic nie rozumiejących (miejmy nadzieję ) napotkanych Austriaków… wszystko by nie myśleć o padającym deszczu…

I nagle przełom – niczym wielki napis SMILE na niebo wkroczyło słońce… Jak gdyby Italia chciała przywitać nas i ugościć piękną pogodą… a granica państwa, to był dopiero początek tego dania…

Pierwsze kilometry prowadzone przez las… parę lekkich wzniesień… Okejjj, ale jakoś nic nadzwyczajnego… Dopiero parę kilometrów dalej się zaczęło…

Idealny asfalt prowadzony raz tunelem, raz wiaduktem, a raz wysoko nad miastem… a wszystko w objęciach gigantycznych gór… Generalnie „ochów” i „achów” nie było końca… Śmialiśmy się, że jeszcze nigdy nie przejechaliśmy tylu kilometrów bez pedałowania… bo około siedemdziesiąt kilometrów było w większości z lekkiej gorki…

Długie chłodne tunele, po wyjechaniu z których parowały okulary, robiły niesamowite wrażenie…. Wysokie wiadukty pozwalały lepiej dostrzec ogrom gór… a całość krajobrazu ledwo pozwalała skupić się na drodze…

Generalnie – PE – TAR – DA…!

Wieczorem w miejscowości Gemona nie mogło oczywiście zabraknąć włoskiej pizzy, by nabrać sił, bo w końcu jutro Adriatyk . . .