Męska Gdynia 2023

Dzień 3

Po spokojnej nocy „U Wodza” ruszyliśmy w drogę. Jak na Góry Izerskie przystało, od razu zaczęło się z grubej rury Od samego początku wyznaczona trasa nie pozwoliła nam zapomnieć, że kolejny dzień również nie będzie należał do łatwych Jedynie widoki Karkonoskiego Parku Narodowego pozwalały nieco nacieszyć oko i podnieść motywację

Dobrze, że lubimy czytać tabliczki informacyjne, bo licząc na poznanie kolejnej ciekawostki przyrodniczej, kolejna tabliczka przypomniała nam o obowiązku zakupu biletów wstępu do parku narodowego

W końcu nadeszło nieuniknione…

Mimo szczerych chęci… mimo wielkich sił nagromadzonych zeszłodniowym spaghetti carbonara… musieliśmy się poddać i przejść do prowadzenia rowerów…

Najgorsze w tym wszystkim było to, że nie pokonały nas strome podjazdy… nie pokonały nas kamieniste trasy… i nie pokonał nas brak sił czy motywacji… …pokonało nas siedmiu panów w pomarańczowych kubraczkach, którzy akurat dziś, na naszej trasie wylali nowy asfalt… Po miłej rozmowie dostaliśmy zgodę na kontynuację podróży ale tylko pod warunkiem pchania rowerów poboczem, którego praktycznie nie było… Na szczęście trwało to niecałe 600 metrów i znów mogliśmy ugniatać bolące tyłki

Dalsza część trasy wiodącą przez Karpacz z widokiem na Śnieżkę, była znów czymś niesamowitym

Na koniec dnia znów życie pokazało, że co by człowiek nie na planował, to i tak warto czasem coś zmienić. Mimo przygotowanej wcześniej trasy, postanowiliśmy zmodyfikować lekko drogę na camping i puścić się w dziesięciokilometrowy zjazd równiutkim asfaltem

Teraz już tylko pranie i regeneracja przed kolejnym dniem naszej podróży…